Pareto Optimumu Çerçevesinde Keynes’den Piketty’e Liberallerin Devletçi Politika Açmazları

Gürkan ATEŞErgül HALİSÇELİKToplumdaki iktisadi ve politik aktörler rasyonalite çerçevesinde bireysel faydalarını maksimize etmeye çalışırken çoğu zaman toplumsal fayda maksimize olmamaktadır. Pareto tarafından ortaya atılan ve iktisat literatüründe Pareto verimliliği, optimum pareto veya pareto optimumu diye ifade edilen terim toplumdaki üretici, tüketici ve faktör sahiplerinden birinin durumunu kötüleşmeden bir başkasınınkinin iyileştirilmesinin mümkün olmadığını ifade etmektedir. Diğer bir deyişle toplumdaki bireylerden en az birinin refahı azaltılmadan diğer bireylerin refahının artırılmasının imkansız olduğunu ve bu seviyenin ise “refah optimum” seviyesi olduğu anlatılmaktadır. Ancak, bu verimlilik her zaman toplumsal açıdan istenilen sonuçları vermez. Uygulaması zor olmasına rağmen, Pareto optimumu siyasette, politik iktisatta, siyasi partilerin ve hükümetlerin programlarında dikkate alınmalıdır. Siyasi partilerin ekonomik, sosyal, politik, kültürel ve diğer alanlarda öncelikleri farklı olsa da “vatandaşın yaşam kalitesinin yükseltilmesi” her siyasi partinin ortak ve birincil amacı olmalıdır. Bu çerçevede, Keynes’den Piketty’e liberallerin büyük bir politika ikilemi göze çarpmaktadır.

 

Politika Öneri Raporunun Tamamını Okumak İçin TIKLAYINIZ

Sınıflandırma: 
Yazar İsmi: 
Gürkan Ateş & Ergül Halisçelik
NOT: 
Bu sitede yayınlanan çalışmalar yazarın tamamen kendi düşünceleri olup, çalıştığı kurumu, Mülkiyeliler Birliğini ve MİSAM'ı bağlamamaktadır. Sitemizde yayınlanan yazılar bilimsel ve akademik araştırma ve tartışmalara temel oluşturmak amacını taşımaktadır. Bu sitede yayınlanan çalışmalar aksi belirtilmedikçe ticari ya da kişisel amaçlarla izinsiz veya kaynak göstermeksizin kullanılamaz.